Her zaman ne istediğimi bulup peşinden gitmekten çok ne istemem gerektiği konusunda yanımda oldu insanlar. Daha sonradan farkettim ki çevrem istediğini gerçekten yapamamış, yapsa da istediği kadar başarılı olamamış insanlarla dolu. Onların yardım etmek istemekten çok onlar gibi sıradan basit bir hayat yaşamamı istediklerini ve onların yaptığını yapıp daha başarılı olmamı istemediklerini gördüm. Biz insanlar bencil yaratıklarız. Biri bizden daha iyi olduğu zaman narin egomuz hemen zedeleniyor. Kendimizin mükemmel olduğuna o kadar inanmış durumdayız ki aksi bir durumla karşılaşmak bizi sinirlendiriyor. Herkes bizi onu sevsin istiyor bazıları. Yalnız kalmaktan korkuyor. Yapmacık tavırlar takınıyor. Ama anlamak istemediğimiz şu bir çok arkadaşımızın olması bizi önemli yapmaz. Kimse tarafından sevilmiyor olmak nasıl önemsiz yapmıyorsa. Başkalarına göre hatalar yapmış olmanız sizi kötü biri yapmaz. Belki de yanlışı bulmak için deneyimlemeniz gerekiyordur. Doğruya giden yol tek değil ki. Yanlış şeyler yapılarak da doğru bulunabilir. Defalarca hata yapmadan denemeden bir icat yapılamaması gibi bir şeydir bu aslında. Önemli olan insanlara değişme şansı vermek. Sizin yaptığınızı yapmıyor yada size hak vermiyor olması o insanı kötü yapmaz.
Aslında her insan farklıdır fakat aynı olmaya zorlanır. Belirli değer yargılarının dışına çıkan insanlar her zaman ayıplanır. Değişiklikten korkar bir çoğumuz. Sonunda ne olacağını bilmediği farklı olandan korkar. Zordan kaçar ve yapamayacağından da korkar. Aslında her şey inanç ve çalışma. Bu kadar kolay mı diyorsanız aslında evet bu kadar kolay. Sadece ne istediğini gerçekten bilmen gerek. Tek zor nokta bu. Daha sonra onu yapacağına inanmalı hatta hayaller kurmalısın. Çok delice de olabilir. Yaptığın ve yapacağın ama en çokta bunların sonunda ulaştığın sonuç sensindir. İyi yada kötü yaptıkların değil yaptıklarının sonucunda ortaya çıkan seni yansıtır. Ama bunu yapmak için en başta kendinden korkmamak gerekir. Kim olduğun yada olmak istediğinden.
Kendin olduğun zaman insanlar seni sevmeyebilir. Eleştirebilir hatta en yakın dostların dahi sırt çevirebilir. En ufak hatanı gördüğü zaman seni yerden yere vuranlar değildir dostların. Gerçek dost her zaman yanında olandır. Çamurun içine düşüp ellerin kirlendiği zaman kendi ellerini de kirletmek pahasına tutup seni kaldırandır. Senin başarından mutluluk duyan ve bir anne gibi düştüğün zaman senin dizlerinin acısını kendi duyandır. Çünkü gerçek dostların seni anlatır. Birine gerçekten değer vermek ne olursa olsun yanında olmak kolay değildir. Tüm kalbinizde kendinize ve ona inanmanız gerekir. Sanırım fazla ütopik oldu çünkü günümüzde böyle ilişkiler yok. Ama kendini gerçekleştirmek, hem kendin hemde iyi biri olmak istiyorsak yeri geldiği zaman bize kötülük edenlere bile elimizi uzatmamız gerekir. Ama bunu yaptığınız zaman size salak gözüyle bakarlar.
Aslında ne yaparsanız yapın eleştiren biri olur. İyisi mi siz sadece kendiniz olun ve içinizden geleni yapın. Toplumun gözündeki iyi sizin gözünüzde iyi değilse o zaman öyle olmayın. Yapmacık olup sevilmeye ihtiyacınız yok. Hele de hayvanın sevgisi bile bazı insanlarınkinden daha samimi olabilirken. Gerçekten beni mutlu eden şey yalnız kalmaksa bu kimseyi de ilgilendirmez. Birilerine yaranmak için değil kendim için huzurlu olmak için iyi biri olmalıyım. Benim için önemli olan sadece bu. Sizin için ne ?
