Eleştirilerimiz

Bu insanlar kendini ne sanıyor böyle! Birinin hakkında atıp tutmaktan onunla alay etmekten ne zevk alıyorlar? Bu konuya uzun süredir kafa yoruyorum ama hala bir cevap bulamadım. Herkes o kadar iyi, o kadar mükemmel ki(!) bazen cehennemde tek başıma olacağım hissi uyandırıyor bu bende. Kendindeki kusurları görmeyip diğer insanlarda en ufak bir hata görünce onu yerden yere vuran insanlar var ki hepsini öldürmek istiyorum hemde işkence falan yaparak. Bunu çoğu insan başına gelmeden anlamıyor. Ben de insanları eleştirip laf ederdim ki maskem düştü. Bir gün hepimize olabilir. Sonuçta hepimizin sırları var değil mi ? Hiç kimseye söyleyemediği sırlar. Bunlardan biri ortaya çıkınca da eskisi gibi olmuyor. Kısacası yalanlarımız ortaya çıkana kadar hepimiz masum kanatsız bir o kadar da acımasız melekler oluyoruz. Bu benim hayatım, benim hatalarım ve benim seçimlerim. Neyse ki insanların düşüncelerini önemsememeyi öğreneli bayağı oluyor. Bunu sizde denemelisiniz. İnsanlar sizi görmek istedikleri gibi görürler. Sizi gördükleri şeye inanır ve öyle davranırsanız işte o zaman ayvayı yediniz demektir. Ama onların ne dediği önemli değil. Sizin nasıl davrandığınız da. Önemli olan ne olmak istediğiniz ve bunun için çaba harcayıp harcamadığınızdır. Bir insanı yargılayıp ona kötü davranma hakkını size kim veriyor ? Mükemmel olduğunuzu mu düşünüyorsunuz. O zaman inanılmaz derecede kibirli birisiniz. İnsalnarı olduğu gibi kabul etmeyi  başaramıyoruz. Çünkü biz kendimizi dahi kabullenmeyi başaramıyoruz. Bir insan kendinden kaçarken nasıl tamamen huzur bulabilir. Kendimizde olan ama kabullenmediğimiz şeyleri başkalarında görünce eleştirmeden duramıyoruz. Sanırım kendimizi kınıyoruz bu sayede. Bir başkasına kötü davranmak çok daha kolay. Bir gün belki asıl sorunun bizim bakış açımızda olduğunu görürüz.