17 Mayıs 2013 Cuma
Aşk
Divan edebiyatına çok özenirim ben. Aşk anlayışına hayali sevgililere... Gerçek birine aşık olamayışım da bu yüzden olsa gerek. İnsanları tanımadığın zaman daha kolay sevebiliyorsun. Ben ki rüyamda gördüğüm birine bile aşık olabiliyorum. Mükemmel birine. Aslında mükemmeli istemedim. Güneşli günleri değil aksine fırtınaları severim. Hoşlanmadığımsa bir gelip bir giden sevgililer. Yalama olmuş kalpler. Bir yara kabuk tuttuğunda onu kaldırırsanız daha derin bir şekilde açılır. İşte bazı ilişikiler böyledir. Tam her şey güzelken o gider gider. Yara derinleşir. İyileşecek dersin ama o derinleşmeye devam eder. Ve sen sonunda o kabuğu kaldırmaktan vazgeçmek zorunda kalırsın. Bilirsin ki iyileşmen böyle mümkün. Bazı insanları uzaktan sevmek bu yüzden. Bir insan nasıl kendini öldürebilir ki? Hele katiline aşıksa. Kendini yok edip onsuz kalmayı başarabilir mi ?
1 Ocak 2013 Salı
bir ayrılış kendinden
Damlalar intihar ediyordu kendini
buluttan. Yağmur ağlıyordu gökyüzü. Herkes bir yana kaçmıştı. Onun dışında…
Ağaçta küsmüştü yapraklarına. Terk edilmişti o da soğuk, yağmurlu bir baharda.
Artık sadece acı verecekti havaya kurumuş dalları. Ve sen bilirim sevmezdin
baharları, yazları. Mavi gözlerin sevmezdi mavi diye gökyüzünü, gökyüzü ise
kıskanırdı gözlerinin mavisini. Saçlarına rüzgar vururdu bazen, tepelerde
çiçekler kokunu kıskanır solardı. Sağnakların vardı senin, şimşeklerin, fırtınaların. Uzaktan bakanı
korkuturdun, sonraki sukunetini saklardı ruhun. Karlarda uzanmayı severdin sen,
simsiyah saçların pamuk bir yatağa yayılırdı. Ve sen şimdi yeşilleri giyindin
çok sevdiğin beyazın fakat artık bir çerçevenin içinden. Göğsünde çiçekler
uyanıyor baharda. Sen uyanmıyorsun. Ben bazen ağlıyorum, hıçkırıklarım
bastırıyor yağmuru. Sonra bakıyorum gökyüzü mavi. Toprak artık sen kokuyor.
Kokunu çaldığından kızıyorum ona. Sonra sana kızıyorum. Ama bu hemen geçiyor
tabi. Çiçekler ekiyorum toprağa ama dikenli çiçekler. Senin gibi gitmesin,
kimse koparamasın onları diye. Olmuyor. Onlarda yanına geliyor. Artık çiçekler
de eşlik ediyor kokuna. Bazen rüyalarımda yanına gelmek istiyorum. Kaçıyorsun,
ben uyanıyorum yalnızım. Sonra bir an her yer sen kokuyor. Ve sonbahar, geldiğin
ama aynı zamanda seni götüren bahar. Bitmiş. Kabullenemiyorum. Yanına gelmek
istiyorum kızıyorsun biliyorum. Bir sonbahar bende yanına geliyorum. Yağmur
yağıyor. Hava artık yağmur sonrası aşk kokuyor.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)